Muzyczne Dinozaury

Monstrualny Talerz pisze: ↑14.03.2026, 23:52 A ja akurat dziś dumnie paraduję (głównie po domu) w koszulce Armii z Wojny i Pokoju! No a płyty to chyba jednak nie słuchałem od....(wstawić dowolne zeszłoroczne daty, i tak nie pamiętam)

Ja za to i wczoraj, i dziś, z dużą satysfakcją (zwłaszcza pierwsza połowa i końcówka, bo po drodze coś tam mi się przynudza). I w koszulce też paraduję!

Jako stary ludź pamiętam, ale z polskich piosenek o kotach kojarzyło mi się tylko aaa kotki dwa i nie chciało dopasować się do zagadki

Monstrualny Talerz pisze: ↑14.03.2026, 21:12 Kiedyś znałem dokładnie tytuły utworów, ile miały sekund i w której sekundzie trójkąt robił takie "cyk, cyk". Nawet mniej więcej dokładnie człowiek wiedział ile przewijać kasetę, żeby zatrzymać dokładnie tam gdzie trzeba. Albo znało się kasety bez podpisów czy cdry nagrywane nie podpisane. A teraz jak czegoś słucham nowo poznanego, to owszem, słucham dużo, nawet po wiele razy w kółko, ale potem zupełnie zapominam, że takie coś słuchałem i nawet nie potrafię sobie przypomnieć który utwór był fajny, albo jaki był tytuł, albo w ogóle dlaczego coś mi się podobało.

Bardzo dobrze znam to zjawisko. Nie zawsze ono się sprawdza (np. dziś odpaliłem sobie Wojnę i pokój Armii i okazało się, że naprawdę pamiętam i śpiewam teksty razem z wokalistą), ale jest częste. Wydaje mi się, że wyjaśnienie "za dużo tego wszystkiego" jest prawdopodobne, ale nie w znaczeniu, że teraz jest za duża podaż i nie można się połapać, tylko raczej, że u nas występuje coś na kształt roztworu nasyconego - skumulowało się w naszej głowie tak dużo rzeczy muzycznych, że siłą rzeczy lepiej się pamięta to, co poznalo się wcześniej, kiedy głowa była bardziej pojemna. Tak jest przecież i ze wspomnieniami.

B.J. pisze: ↑12.03.2026, 17:38 "Wada": niczym się na ich tle nie wyróżnia.

Monstrualny Talerz pisze: ↑13.03.2026, 09:06 Natomiast w tym tygodniu posłuchałem parę razy, a nawet moją obecną metodą: przeleciało po kilka dobrych razy w kółko w pracy i muszę przyznać, że jednak nie jest złe i warto dać tej płycie drugą szansę, po kilku razach dość dobrze wchodzi. Wada płyty: może nie ma zbyt wyraźnych utworów

oba te wpisy przypomniały mi, com w listopadzie napisał:

Crazy pisze: ↑04.12.2025, 17:33
W ogóle tak sobie mi idzie przesłuchiwanie różnych propozycji z rocznika - właśnie dlatego, że choć sporo rzeczy mi się podoba, to jakoś niczego nie zapamiętuję. Tak samo z tymi bardziej znanymi i stojącymi na bezpieczniejszych pozycjach wykonawcami, o których pisałem ostatnio: McCartney, Fish, Anekdoten - wszystko mi się podobało, ale co tam właściwie było?

Wczoraj wróciłem do Anekdoten i bardzo fajne to jest, tym niemniej nadal nie do końca wiem, co tam właściwie było
Oczywiście jaka uwaga ogólna to powyższe budzi mój sprzeciw, bo bardzo dobrze mi się słuchało wielu pozycji z tego rocznika. Mówię tu o tych "bezpiecznych", a może - nie bójmy się tego słowa - dinozaurycznych!

O nie błagam, w 2008 jest Luna i Dementi a Ty z czymś Trzecim wyjeżdżasz?

Ale ale - powrót do 2007 to bardzo dobry pomysł, wątku na razie nie czytałem od nowa, ale wlazłem do swojego osobistego pliku tymż wątkiem inspirowanym i od razu czegoś tam posłuchałem. Konkretnie dwóch płyt zespołów na A, które na odsłuch czekały od dawna: Apteka i Arctic Monkeys. Ale ja wiem...? Tak jakoś bez wyrazu. Apteka muzycznie momentami świetnie, ale po całości jakby lekko mnie nużyło, a teksty to chyba jakieś dziwne są (nie po mojemu dziwne). Arctic nie przekonał mnie, po co miałbym słuchać drugiej płyty, skoro mogę posłuchać pierwszej.

Za to! Wróciłem do płyty Vic Chesnutt - North Star Deserter i tam naprawdę dzieją się super rzeczy! Mnie chyba nie bardzo pasuje wokal tego pana - nie żebym miał coś do zarzucenia, ale tembr jego głosu nie sprawia, żebym miał ochotę go słuchac. Natomiast jako element pewnej muzycznej całości, gdzie bogactwo dźwięków (czasem mocno pokombinowanych, czasem minimalistycznych, ale bardzo różnorodnych) łączy się z delikatnością pieśniarza i barda, wszystko tam świetnie ze sobą współgra. Znakomity album.

Polecali akond i esforty, ale nikt jeszcze nie podrzucił linku dla chętnie klikających. To ja wydobędę utwór ze środka płyty, z jej głębin, najdłuższy, mi się ogromnie podoba, gdyż jest Splendid.

Obie płyty są wspaniałe, Cikori chyba bardziej jazzująca?

Co do pani Ewy, to przyznam, że "Live" nigdy nie słyszałem, za to o jej płycie z 1974 (a może 1975), napisałem kiedyś:

Crazy pisze: ↑15.08.2020, 14:30 Ewa Demarczyk - Эва Дэмарчик - płyta zawierająca piosenki śpiewane po rosyjsku (znane z poprzedniej płyty) oraz kilka nowych, wydana tylko w ZSRR. Podobno sprzedana w ponad 17 milionów egzemplarzy Ja nie mam, ale od razu bym kupił. I zagłosował gdzieś w okolicach pierwszego miejsca.

Ale nie zagłosowałem wówczas, bo zapomniałem. Teraz z kolei nie brałem pod uwagę ze względu na nieco kompilacyjny charakter. Dla mnie majstersztykiem absolutnym jest Skrzypek Hercowicz

Nie, ale jeszcze najpierw: wielkie dzięki Layla - za pomysł, za szybkie przeprowadzenie, za emocjonujący finał.

Layla pisze: ↑08.03.2026, 22:00 Layla
gharvelt - 22

Ej to jakieś kumoterstwo chyba!!

Layla pisze: ↑08.03.2026, 22:00 Album, który znalazł się na wszystkich listach oprócz pierwszej i ostatniej

esforty, nie wiem, jak Ty, ale ja tę naszą kooperację, cenię sobie niezwykle wysoko

Kiedyś po wielkim zwycięstwie Kid A Maciek napisał:

Maciek pisze: ↑03.01.2021, 22:05

Artur.O pisze:1. Radiohead - Kid A

Już miałem napisany scenariusz na półgodzinny roast, z wieloma dobrymi żartami i błyskotliwymi pointami, ale jak widzę kto dał czterdziestki, to z szacunku dla gustu Kolegów podmieniam w tych żartach Radiohead na siebie i idę to sobie opowiedzieć przed lustrem.

Biorę to do siebie i idę przygotować jakieś lekcje na jutro

1. Ewa
2. Kate
3. Elizabeth

byle nie na odwrót!!

esforty pisze: ↑08.03.2026, 21:49 żadnego złotego medalu

żadnego jak żadnego, ale pięć pierwszych dziesiątek, to jest poważna deklaracja.

Layla pisze: ↑08.03.2026, 21:36 Potężny głos Janis Joplin musiał zajść wysoko, choć ten album długo pozostawał w tyle.

Miło, że jednak poszedł do przodu.
Z mojej listy został już tylko jeden numer. Ciekawe, ile przetrzyma ataków ze strony tych takich, no, innych pozycji.

To ja nie kumam. Druga płyta będzie wyżej, niż pierwsza, czy w ogóle jej nie będzie?... Oba rozwiązania są co najmniej równie dziwne

I nadal dwa tytuły (a może trzy w takim razie) nie wiem, czym są.

Mam wrażenie, że nigdy w życiu nie słyszałem nazwiska Lisa Germano. Oczywiście to nieprawda, bo nie tylko było w tym wątku, ale sam wklejałem coś tam w 2006. No ale w plebiscycie lat 90. znalazła się głęboko w trzeciej setce, a tu takie kwiatki.

Zostało 10 płyt, z czego 8 zidentyfikowałem. Ciekawe jakie jeszcze kwiatki czekają.

Bile inferno super!!

U mnie Within the Realm... byłoby na pierwszym, ale nie pasowało mi do koncepcji plebiscytu. No i ja generalnie wolę utwory Brendana.

Vespertine powinno u mnie się zmieścić, ale miałem już dwie inne Bjorki, więc zrezygnowałem, by dać miejsce innym wykonawcom.

Potem było nadal bardzo dobrze, a nawet świetnie. Ale tak dobrze, jak na debiucie, to już nigdy nie było!

Layla pisze: ↑08.03.2026, 21:04 Spodziewałam się, że Portishead będzie dużo wyżej

Ja też, ale nie ten Trzeci. W ogóle nie spodziewałem się, że pojawi się tu gdziekolwiek, a co dopiero w strefie obrazkowej.

Layla pisze: ↑08.03.2026, 21:00 Głosy fanów Maanamu uległy podziałowi

Ja tam głosowałem na obie, a jeszcze i trzecia nie było daleko

Julia jest mi również bardzo miła i mogłem na tę płytę zagłosować, ale jakoś... mało miejsca