Muzyczne Dinozaury

Amon Duul II - Yeti ( gdyż Yeti Talks To Yogi )

Jak Śląsk będzie tak grał, jak gra, to niedługo i Lavićka będzie sobie pracy szukał. Choć tu nawet Pep Guardiola wiele by z takiego składu nie ukręcił - tradycyjnie dobry bramkarz, a im dalej w boisko, tym większa tragedia.

Riverside - Wasteland Tour 2018-2020, dwa CD, DVD i BR w gustownym pudełku z czterema zdjęciami i książeczką. Fajny, bardzo dobry jakościowo dokument ostatniej trasy wydany jako rekompensata dla tych, którym koncerty odwołano ze względu na Covid. Jako, że bilety miałem dwa, to i boksy dwa - ale jeden już poszedł w ludzi. To była bardzo opłacalna finansowo inwestycja

U mnie póki co płyty w pudłach. Urok etapu przejściowego - za rok, jeśli nic się nie popieprzy, będę już na własnym mieszkaniu. A tam znajdzie się miejsce na gustowny regał na 1080 płyt, który wypatrzyłem na alledrogo. Póki co - starczy miejsca na CD. Będę musiał za to pomyśleć, gdzie DVD, BR i książki. Dobrze, że unikam winyli

https://www.amazon.de/-/en/gp/product/B ... B7XF&psc=1

147 złotych to całkiem niezła cena za 11 płyt w eleganckim pudełku z książką. No, chyba że nie lubi się Marleya.

Iron Butterfly - In A Gadda Da Vida - wydanie Rhino z połowy lat 90., z trójwymiarową okładką. Kiedyś przegapiłem, to teraz wreszcie mam.

Return To Forever - The Mothership Returns 2CD. Tanie wznowienie trafione za niewielkie pieniądze w empiku, skład z Pontym na skrzypkach i zaskakująco fajnie to brzmi. Trochę szkoda, że pominąłem, gdy byli w Polsce

UFO - Strangers In The Night 8CD deluxe. Piękne wydanie pięknego żywca. Dwie pierwsze płyty to oryginalny album, reszta to pełne zapisy kolejnych występów trasy koncertowej po Stanach z 1978 roku. Niby setlista każdego wieczoru podobna, ale tam szedł ze sceny taki ogień, że można słuchać na okrągło - dobrze naoliwiona maszynka sceniczna, która nie brała jeńców. Do tego spora książeczka z esejem i wywiadami, niestety pozostawiono bez odpowiedzi pytanie, kto wpadł na pomysł wmiksowania w album studyjnego "This Kid's" z dogranymi oklaskami. Sporo wypowiedzi Schenkera o jego ówczesnym alkoholizmie spowodowanym tremą i wyczerpaniem nieustannymi trasami i o tym, że pierwotnie "Strangers..." nienawidził, bo uważał, że fatalnie wtedy grał, a obecnie już mu się płyta podoba. Całość opakowana w podwójne pudełko, każda płyta w osobnej vinyl-replice i dodatkowej kopercie ochronnej (można je jak puzzle złożyć w dużą replikę okładki oryginalnego albumu). Dałem za całość 180 złotych i warte jest to absolutnie każdej złotówki, niemalże reedycja roku.

Bo póki co (nie mam jeszcze "The Complete Island Recordings" Marleya) reedycją roku jest Focus - 50 Years: Anthology 1970 - 1976 9CD + 2DVD puszczone na rynek przez Red Bullet. O. Mój. Boże. Siedem pierwszych CD to kolejne płyty zespołu od debiutu po "Ship Of Memories", dwie kolejne to kolekcja nagrań koncertowych z lat 1970-76, a DVD zawierają całe multum zapisów występów scenicznych i telewizyjnych grupy od roku 1970 (unikalny fragment prezentujący pierwszy skład Focusa) po krótkie reunion z roku 1990 oraz specjalny bonus w postaci dokumentu "Classic Albums: Moving Waves" z 1997 roku. Wszystkie płyty w eleganckich, porządnych vinyl-replikach z pełnymi reprodukcjami oryginalnych okładek (w przypadku dwóch pierwszych płyt zreprodukowano zarówno wersję holenderską, jak i "eksportową", "Live At Rainbow" jest ładnym miksem okładkowej wersji niemieckiej i amerykańskiej) zapakowane w równie eleganckie kartonowe pudełko wzbogacone o 80-stronicową książkę detalicznie opisującą historię zespołu i szczegóły nagraniowe kolejnych płyt. Same albumy zostały uzupełnione o bardzo sensownie dobrane bonusy i widać, że robili to zawodowcy, którzy znają się na robocie archiwalnej. Bezcenne są wczesne wersje "Eruption" - jedna, dodana do debiutu, trwa 37 minut. Druga, zamieszczona na dysku z archiwaliami koncertowymi, to 46 i pół minuty grania! Do "Ship of Memories", płyty z rarytasami, dodano zestaw najwcześniejszych nagrań Focus. Mamy amerykańską wersję singlową "Hocus Pocus", są alternatywne - mocno różne od tych płytowych - miksy "Harem Scarem" i "Birth", nagrania z Ramasesem Shaftym przy mikrofonie, pełny zapis zarejestrowanego dla BBC koncertu z Rainbow Theater ze stycznia 1971... No, cuda po prostu.Ale Focus zasłuzyli absolutnie na takie pomnikowe wydawnictwo - kosztuje niezbyt wiele, a przynosi tyle dobra, że głowa mała.[/b]

A Elton John się nudził na covidowym urlopie i efektem tego jest "Jewel Box", ośmiopłytowa kolekcja rarytasów, demówek i stron B singli plus gruba książka do poczytania. Kosztować będzie grubszą kabonę, ale patrząc na setlistę - warto.

https://www.superdeluxeedition.com/news ... ore-161063

Jeśli ktoś ma luźne 125 funtów plus wysyłka, może zaopatrzyć się w "The Delerium Years" Porcupine Tree.
https://burningshed.com/store/porcupine ... 997_boxset

Natomiast w październiku wychodzi ośmiopłytowa wersja "Strangers In The Night" UFO ze wszystkimi koncertami, z których skompilowano oryginalny album. I widział bóg, że było to dobre

https://townsendmusic.store/cart/product.php?id=70388

Inkwizytor pisze:dziwne, że Ozzy nie palnął pięścią w stół i nie przerwał wcześniej tego szaleństwa.....

Biorąc pod uwagę, że Ozz był wtedy permanentnie naćpany po uszy, to wcale nie jest dziwne, tylko smutne.
A tusza Kerslake'a była raczej wynikiem choroby, niż "zapuszczenia się".

Na facebookowym Marketplace trafiłem na gościa wyprzedającego całe pudła płyt za dychę sztuka, więc się skusiłem. Osiemnaście kompaktów, które okazały się być "na rynek rosyjski" wydaniami 2LP na 1CD, z pełną plligrafią itp. W sumie mam 18 albumów Savoy Brown od 1968 roku w dół, cztery płyty Amandy Lear od "I Am A Photograph" po "Diamonds For Breakfast" (więc samo gęste), cztery płyty Allana Holdswortha ("Metal Fatigue", "Road Games", "Hard Hat Area" i koncertowy "All Night Wrong" czyli bardzo nieźle), osiem płyt Donny Summer, głównie tych dla Casablanki plus "The Wanderer" i "She Works Hard For The Money" i na deser Maggie Bell "Live at the Rainbow 1974". Grubiej być nie mogło.

Bart pisze:

kłapouch pisze:Lee Kerslake - wieloletni perkusista Uriah Heep.

Dodajmy jeszcze, że uwiecznił się na płytach Ozziego Diary of Madman i Blizzard of Ozz

Tylko dzięki wieloletniemu użeraniu się w imieniu swoim i Boba Daisleya z Sharon Osbourne, która usiłowała ich obu wygumkować z wkładu twórczego i co za tym idzie udziałów finansowych przy obu płytach. Kerslake dopiero parę lat temu dostał np. należną mu złotą płytę za "Diary" - dobrze, że zmasowany szturm fanów sprawił, że przywrócono na rynek pierwotne wersje "Diary" i "Blizzard", z oryginalną sekcją rytmiczną i właściwym składem zespołu.

[']

Quasarsphere pisze:Zamiast nowego materiału z Andrzejczakiem, dobrze byłoby gdyby Budka Suflera sięgnęła do szuflad i wydała archiwalne nagrania - pełne koncerty z lat 1975-1980 po remasteringu w podobny sposób jak wydano np. archiwalia Skaldów. To dopiero byłby rarytas.

Kwestia mentalności. Skaldowie (czytaj: bracia Zielińscy) chętnie współpracowali z Kameleonem i nie robili przeszkód w upublicznianiu rzadkich nagrań radiowych i koncertów. Podejrzewam, że panowie z Budki podobnemu chętnemu bardzo namiętnie rzucaliby kłody pod nogi. No i Budce nie trafił się taki pasjonat, jak pan od Kameleon Records.

Riverside - Demo 2002. Materiał z debiutu, ale jeszcze nie tak dopieszczony, nieco surowy, zagrany nieco bardziej energetycznie i "koncertowo". Materiał, który sprawił, że wiernie za zespołem podążam 18 lat.[/list]

To nie są "wczesne bidżisy", no.