Muzyka Poważna - poradnik początkującego

[Monstrualny Talerz]

Już końcówka Wielkiego Tygodnia, ale myślę, że ta muzyka przyda się na cały rok. Odkryłem parę tygodni temu i przesłuchałem już wielokrotnie. Wybitna rzecz do auta, w pracy może lecieć na okrągło. Gorąco polecam, no i bardzo fajna okładka

Vivaldi Vespri per L'Assunzione di Maria Vergine czyli Niespory na Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

https://www.youtube.com/watch?v=9mBCovaHgCg

[Monstrualny Talerz]

To ja trochę inaczej z rana, bo mazurki chopinowskie w wykonaniu Rubinsteina

Coś w tym jest, bo ja odstawiłem Felakutowanie (za zimno) i słucham (m.in.) najróżniejszej klasyki. Próg wejścia jest wysoki. Nie mniej ponownie przesłuchałem wszystkie 104 symfonie Haydna i w dalszym ciągu ich nie rozróżniam, wszystkie są po prostu doskonałe. Przesłuchanie wszystkich ciurkiem zajmuje 35 godzin (czyli jeden tydzień w pracy), jakby ktoś chciał wiedzieć. Mają idealną formę, bo zajmują zwykle ok. 12 - 20 minut. Na ten moment wydają mi się takie same, ale kilka miejsc wychwyciłem np. końcówka Symfonii nr 29 Presto, która nadaje się idealnie do jakiegoś filmu, w scenie gdzie dobrzy bandyci przeprowadzają idealny napad na bank i wszystko jest zsynchronizowane co do sekundy albo Księżniczka z innego wymiaru wpada do osady ludzi pogrążonych w ponurej depresji i zgnuśnieniu i budzi ich do życia:

Symfonia nr 29 Presto
https://www.youtube.com/watch?v=8Sc4llXi9vI

Zabrałem się również za koncerty fortepianowe Mozarta, tych zaś liczą 27. Wydaje mi się, że uda się wszystkie zrobić, na razie uważniej przesłuchałem nr 20 do 27, przy czym poznałem już wcześniej dostępne na YT wspaniałe wykonania Lili Kraus:

https://www.youtube.com/watch?v=cWLSLaeP1Mk

i cóż, jestem absolutnie urzeczony. Subtelne, piękne, ulotne, cudne, perfekcyjnie harmonijne, liryczne, w dodatku ze wspaniałymi melodiami. Słowem: niebiańskie. Ponownie, jak u Haydna wszystkie są znakomite, przy czym tu łatwiej mi wyróżnić charakterystyczne melodie.

Zachwycił mnie m.in. koncert nr 26 tzw. Koronacyjny (stworzony na okazję koronacji niejakiego Leopolda II), tu w wykonaniu, które ma najwięcej odsłon na YT, ale oczywiście jest wiele innych:

https://www.youtube.com/watch?v=2wxHoZ2xe4k

W kontekście zaś Chopina to mam wielkie postanowienie, żeby do przyszłego Konkursu Chopinowskiego przerobić, poznać, zrozumieć utwory Chopina - wstyd, ale zupełnie nie znam, tzn. słuchałem wiele razy, ale nie wiem co jest co, nie znam nazw, historii itp. Jeszcze rok!

[Heartbreaker]

Mam pytanie (pewnie głupie) do kogoś w temacie.
Mianowicie chodzi mi o dwa wydawnictwa z koncertami fortepianowymi 1&2 Chopina. Oba Krystiana Zimermana.
Który koncert polecacie bardziej i dlaczego? Będę bardzo wdzięczny.
Konkretnie chodzi mi o te:

[akond]

Tu nie ma prostej odpowiedzi.

Starsze nagranie (z Los Angeles i Giulinim) to jest bardzo dobra, ale z grubsza konwencjonalna interpretacja obu koncertów.

Nowsze to autorska wizja Zimermana, nietypowa, z potraktowaniem koncertów niemal jako symfonii z fortepianem obligato. Orkiestra złożona z młodych muzyków była specjalnie powołana przez pianistę, odbył z nią tournee koncertowe i nagrał tę płytę.

Porównaj czasy trwania koncertów w obu nagraniach - te z Polish Festival są o ładnych parę minut dłuższe.

Nie sposób jest przewidzieć, która wersja będzie Ci bardziej odpowiadać, musisz sam posłuchać.

[Heartbreaker]

To teraz się przyznam, że słuchałem obu wersji. Zauważyłem również, że nowsza jest dłuższa.
Szczerze powiedziawszy, choć różne, to podobają mi się oba koncerty.
Zapytałem sądząc, że z jakiegoś powodu, np. "liczy się tylko koncert z Carlo Maria Giulinim!", lub "bezapelacyjnie drugi i tylko drugi!"
W każdym razie dziękuję akond.
Jutro kupię nowszą wersję. A później pewnie i tę starszą...

[Monstrualny Talerz]

Mam tę płytę drugą i jedyne co mogę powiedzieć, to że po prostu dobrze się słuchało.

[Crazy]

Mam tę płytę drugą i jedyne, co mogę powiedzieć, to że w kategorii "jedyna płyta na bezludną wyspę" jedyną konkurencją dla niej jest Legenda.

Wszak i pierwsza bardzo zacna, Carlo Maria Giulini to niezwykła postać.

[Crazy]

Kiedyś obiecywałem tu Bacha i chyba miałem na myśli co innego. Ale ostatnio, jadąc w Helsinkach bardzo długimi schodami ruchomymi, z lotniska na dworzec kolejowy, jechałem i patrzyłem na przeciwległą ścianę, gdzie projektowane były sceny baletu tańczonego do Bacha... i uświadomiłem sobie, że to jest jeden z moich najulubieńszych utworów muzycznych, gdziekolwiek, jakichkolwiek. I w tym wykonaniu, Perlmana i Zukermana, poznałem go przed wieloma laty. Oni grają tak dogłębnie pięknie, że trudno tu cokolwiek powiedzieć. Każda z trzech części koncertu to skończone arcydzieło, a główny motyw z części pierwszej to jeden z klasycznych evergreenów wszechczasów. Pamiętam do dziś wzruszenie, gdy po raz pierwszy usłyszałem go w koncertowym wykonaniu Martina Barre'a...

[Leptir]

w tym wykonaniu, Perlmana i Zukermana,

Fajna okładka - trochę jak z czołówki jakiegoś serialu kryminalnego z lat 70.