Józek (lat 10 lub 11): A bo proszę pana, pan jest człowiekiem XX wieku i pan uważa, że telefon to służy do dzwonienia.
ja: O nie, proszę pana. Ja jestem człowiekiem XII wieku!
Józek nic nie odrzekł, ale jego minę na wszelki wypadek odczytałem jako wyraz szacunku
Tak więc przed rewolucją francuską, w sensie bezpośrednio, to zdecydowanie NIE, straszne czasy mi się to wydają i kariera Jean-Baptiste Grenouille'a wydaje mi się ich dobrą metaforą, natomiast składam wniosek (internetowo oczywiście
) o przeniesienie do dwunastego stulecia lub w okolice. O ile pamiętam takie ulokowanie było wówczas bezpośrednią konsekwencją wejścia w świat Filarów ziemi, z którego absolutnie nie chciałem wychodzić.
Przez ten czas dorobiłem się smartfona, ale mam go dopiero od roku. Wciąż jednak uważam, że urządzenia oparte tylko i wyłącznie na ekranie dotykowym, jak smartfon czy tablet to nędzna proteza komputera. Może być nawet laptop, ale klawiatura to podstawa. Na smartfonie czy tablecie można tylko przeglądać strony internetowe, komunikować się, albo czytać (to ostatnie dotyczy tableta, smartfon ma zbyt mały ekran). Porządnie popracować można tylko na komputerze. A na smartfona zdecydowałem się po tym, jak zbyt późno odbierałem ważne maile służbowe.